All our lovin’ at eleven! Our pregnancy and APAS story

Ilang araw na lang isang taon na si Rio. Isang taon na rin mula nang matalo namin ang sakit na Antiphospholipid Antibody Syndrome o APAS. Nalagpasan namin ito, kasama na ang iba pang kundisyon tulad ng gestational diabetes, kaya meron kami ngayong Rio.

Kaya para sa nalalapit na birthday ni Rio (sa Sabado na!), mas pinili kong isulat ang aming karanasan sa paglagpas sa sakit na ito kaysa nakagawiang monthly pasabog. Bonggang bongga ang pagiging APAS survivors naming pamilya kaya bagay na bagay ito bilang huling pasabog bago mag-ONE si Rio.

Ano nga ba ang APAS?

Sabi ng APS Foundation America, Inc :

Antiphospholipid antibody syndrome (APS) is an illness that involves the immune system, and causes increased clotting of the blood. Normally antibodies, chemicals made by the immune system, are helpful in fighting germs or viral infections from outside the body. However in APS, the immune system makes antibodies that cause blood to clot abnormally. This may cause problems with the pregnancy. http://www.apsfa.org/pregnancy.htm

Noong buntis ako, ganito ko lang siya nagegets :  Baliw ang immune system ko. Hyper ang mga antibodies ko kaya pati si baby nilalabanan at nirereject. Pinapalapot ng APAS ang dugo ko na delikado para sa akin at sa bata.

Ganito ko naman siya ninanamnam: Kumplikado ang sakit na ito pero kayang labanan at malagpasan. Mahirap ang pagdadaanan pero kayang pagtagumpayan.

Talagang mahirap lalo na kapag naranasan mo minsang matalo ng sakit na ito. Five months nang makunan ako at mawala si Layla. Sa pagbubuntis na ito (2009) unang nadetect na isa nga akong APAS patient.  Sa pagkakaalala ko, halos patapos na ang 1^st trimester ng madiagnose ako at nagsimulang mag-inject ng anti-coagulant na Heparin. Late diagnosis man pero sabi ng OB ko bihira pa rin ang mga kasong tulad ng sa amin ni Layla na nawawala ang baby lagpas ang 1^st trimester. Madalas sa mga kasong nasubaybayan niya, kapag naitawid na ng mag-ina ang 1^st trimester, kayang-kaya nang umabot sa full term.

Maaring may iba pang dahilan bukod sa APAS kaya nawala si Layla pero isa lang ang tumatak sa isip ko – Traydor ang APAS na ‘to! Pero mas tuso’t magaling kaming mag-asawa sa’yo. We can do it! We will junk APAS!

Fast forward. Ilang araw na lang at isang taon na si Rio. Siya ang isa sa mga patunay na kayang pagtagumpayan ang APAS. Pero siyempre marami pang iba ang dapat na pasalamatan na tulad din naming mga APAS fighters. Kung wala sila, hindi naming matatalo ang sakit na ito at wala ring super kulit RIO ngayon!

OUR APAS FIGHTERS!

1.    Dra. Angge Aguilar at Dra. Lara Alentajan-Aleta

Sila ang mga pangmalakasang doktora ko. Si Dra. Angge ang aking OB at si Dra. Lara naman ang aking immunologist. Kung may hirap sa inyong magbuntis, naka-experience ng miscarriage o na-diagnose na may APAS, sila ang inyong dapat puntahan.

Dito kami nagpapacheckup kay Dra. Angela Aguilar. Halos tapat na tapat ito ng Padre Faura entrance ng Robinsons Ermita

Habang nag-google ako ng mga pangalan ng doktora ko, natisod ko ang link na ito. Panoorin ninyo ang video tungkol sa APAS at mababasa niyo rin kung saan pwedeng makapagpachekup sa mga pangmalakasang doktora ko.

NanaysTIP: Susi sa APAS survival ang pagkakaroon ng mahusay na OB at immunologist. Sila ang susubaybay at titiyak sa kaligtasan ninyo ni baby hanggang sa panganganak. Kapag may tanong o kahit konting kakaibang naramdaman, mag-text o pumunta agad sa mga doktora.

2.    Mga Kaibigan at Pamilya

 Mahirap magka-APAS. One day at a time talaga dapat ang moda mo pero ginagawa rin ang lahat ng sabihin ng mga doktor para makatanaw ng medyo malayo. Bukod sa araw-araw na paglaban sa takot, paghahandaan din ang malaking gastos sa mga gamot (araw-araw na injection ng heparin ) at pagpapa-checkup.  Sa kaso ko, mas madalas ang ultrasound ko — mas mahal pa yung kailangan ko o yung tinatawag na Doppler ultrasound. Halos kada 2 linggo kong pinagdaanan ang mga ultrasound sessions na ito pagpasok naming ng 5 months pataas.

Maraming salamat sa mga kaibigan at kapamilyang hindi lang nagbigay ng lakas ng loob pati na rin ng pantawid namin sa mga gastusin.

NanaysTIP:  Si Dr. Joey Santiago, perinatologist sa Philippine General Hospital (PGH) ang winner na nag-ultrasound sa akin sa buong pagbubuntis ko. Kung kailangan niyong magpa-Doppler, kay Dr. Joey kayo pumunta. Mas magegets ninyo ang resulta ng ultrasound,promise!

Doppler ultrasound

3. Female Network APAS Forum

Tambay-bahay ako sa buong pagbubuntis ko. Super happy ako sa paminsan-minsang pagbisita ng mga kaibigan. Pero ang internet talaga ang madalas na kasama at “kausap” ko – facebook, twitter at mga online forum.

Pinakapaborito ko ang APAS forum ng Female Network. Malaki ang naitulong nito sa pagkilala ko sa sakit ko at lalo na sa iba pang mga babaeng mayroon din nito. Na-inspire ako ng mga istorya ng mga sisses ko sa forum na sina “lei_glee, marose17,skylar-ddm, valerie28” at marami pang iba. Kahit hindi kami nagkikita, parang magkakakilala pa rin kami dahil may iisa kaming target – ang matalo ang APAS at magkaroon ng baby.

NanaysTIP: Para sa mga gustong basahin ang APAS thread,pumunta lang sa www.femalenetwork.com at i-click ang girltalk forum. Kailangang magregister para makapagsearch. Kapag nakaregister ka na, hanapin ang thread tungkol sa APAS ( APAS Test I at II at may mga bago pa).

 

Online support group rocks!

4. Dra. Cecilia Jimeno, Metformin, oatmeal, nilagang saging na saba at kamote

Kung may gestational diabetes ka, kay Dra. Jimeno ka dapat pumunta. Tiyak kong magiging disiplando ka sa pagkain hanggang sa panganganak mo.

May daily food at sugar monitoring ako nang buntis ako. Nakasulat dito ang lahat ng kinakain ko mula umaga hanggang gabi at ang blood sugar level ko isang oras pagkatapos kumain. Pinapakita ko ang chart tuwing checkup ko kay Dra Jimeno.

Kinarir ko talaga ‘to. Oatmeal (2 teaspoons lang) sa umaga, 2 nilagang saging na saba at 1 medium-sized na kamote naman sa meryenda. Kalahating tasang brown rice lang at dapat gulay ang kalahati ng laman ng plato ko. May paminsan-minsang ice cream treat pero dapat no sugar added. Mas madalas yogurt ang kinakain ko lalo na kapag nagugutom ako sa gabi.

My favorite : Saging na saba

NanaysTIP: Pwedeng mabuhay ng walang asukal. Eto ang napatunayan ko pagkatapos kong magkontrol sa pagkain noong buntis ako. Live and eat healthy kahit nariyan na si baby. Eto naman ang dapat ko pang gawin. Hehe.

5.    Tataystrip

Walang makakapantay sa suporta, pag-aalaga at higit sa lahat pagmamahal na ibinigay ni Tataystrip sa akin mula sa pagbubuntis hanggang sa panganganak. Naging madali ang lahat ng mahihirap na pinagdaanan ko dahil nasa tabi ko siya. Natiyaga namin ang araw-araw na heparin injections. Kasabay ko rin siya sa pagkontrol sa pagkain (brown rice at healthy merienda din ang moda niya). Naitawid namin ang gastos mula sa mga gamot, checkup hanggang panganganak. Naging date naming mag-asawa ang lingguhang checkup at madalas na ultrasound.

Ultimate NanaysTIP : Kayang-kayang talunin ang APAS lalo na kung buo ang loob, tiwala at suporta sa iyo ng iyong asawa.

Nanaystrip's photo of Tatay and Rio

Ayan, natapos ko rin ang post na ‘to. Sa wakas, pagkaraan ng isang taon naibahagi ko rin ang aming APAS story.  Ngayon, maghahanda muna ako para sa Roaring Rio party sa Sabado. Happy birthday RIO!!!

Big boy na si Rio!

FLASHBACK FRIDAY : Elementary Field Trips

Trip to Mind Museum ang balak kong pang-sorpresa sa dalawang pamangking kong magbibirthday sa darating na mga buwan. May kamahalan nga lang ang tiket dito pero sabi ko nga sa tatay ni Rio, kapag dinala namin ang mga bata dito, tiyak na tatatak ito sa kanila. Pustahan kahit hanggang pagtanda nila matatandaan nila ang trip to the museum na yun.

"Mind-blowing" Mind Museum in Taguig City

Ganyan kasi ako sa  mga field trip ko noong elementary. Unforgettable, may tatak sa utak! Heto ang ilan sa mga natatandaan kong field trips nang elementary ako kahit pa bahagya na lang.

1. Manila Zoo

Natatandaan ko ang mga kulungan ng unggoy, elepante, giraffe at  lion. Medyo malabo na sa alaala ko pero tanda ko uso ang Magnolia popsicle noon at kumakain ako ng chocolate flavor habang naglilibot.

Nitong Pebrero lang, lumibot kaming pamilya, kasama ang pamangkin kong si Choi sa Manila Zoo. Parang na time warp lang ako nang napadpad kami sa teritoryo ng mga unggoy. Bigla ko lang naalala ang elementary field trip namin dito.

Masaya ang muling pagbisita at first time naman ni Rio sa zoo. Malungkot lang dahil namatay na si lion at giraffe habang papatayin na rin ang mga tigre at si elepante.

Oops, di totoo ang elephant na yan a! Ang real elephant ay mahina't matamlay na lagi.

2. Fort Santiago

Nang bumalik kami dito ni Tataystrip para magphotoshoot, tandang-tanda ko ang isang eksenang kumakain sa may mga mesa malapit sa playground ang mga schoolmates ko. Isang seksyon, isang bus. Kailangang bilisan mong mag-snack para hindi ka maiwan ng bus. Same place, walang palitan ng pwesto sa bus. Siyempre, hindi mawawala ang pagrorosaryo ng buong klase sa bus habang nagbibiyahe.

Infrared shot at Fort Santiago. Si Rio nasa tummy pa ni Nanay!

3. Planetarium

Isang beses nagtalo kami ng tatay ni Rio kung nasaan nga ba ang Planetarium – sa Maynila ba o sa Quezon City. Ako sa QC, dahil noong college ako tanda ko pang napadaan ako dito para manood ng mga constellations. Pero sa totoo lang, kahit QC ang hula ko, naaalala ko na bandang Maynila nga kami nag fieldtrip noon.  (Tama si tataystrip. Sa Maynila, malapit sa Rizal Park matatagpuan ang Planetarium. PAGASA Planetarium ang nasa Agham Road, Quezon City.)

Enjoy lang dito. Nakaupo ka lang ,titingala at mapapanood mo nang gumagalaw ang langit. Abot-kamay sa lapit ang mga bituin. Feeling nasa outer space ka. Favorite ko ang planetarium field trip period.

CASSIOPEIA : isa sa mga unang constellation na nakilala ko

4. Eat Bulaga

Yes!  Naging audience kami ng longest running noontime show sa bansa. Tulad pa rin ng gawi ng Eat Bulaga ngayon, babatiin ng mga hosts ang mga excursionista tapos tatawagin ang representative ng grupo. Nangyari sa amin yan complete with palakpak tv mode ( lagpas ulo ang mga kamay kapag pumapalakpak).

Sayang nga lang at wala  pa noong Juan for All, All for Juan na segment at hindi pa namin na-enjoy ang pagpapatawa ni  Jose, Wally at Paolo. Pero classic talaga ang Eat Bulaga field trip na yun kasi sa RPN-9 pa ang studio na pinuntahan namin.

Hagalpak ang tawa ko sa Juan for All, All for Juan episode na ito. May papalo-palo pa raw ako sa mesa sabay tawa nang malakas sabi ng tatay ni Rio.

 

Kung may batchmate ako ng elementary na nakakabasa ng post na ito, tama ba ang tanda ko sa mga field trips natin? Ano pa ang mga madagdag niyo dito?

My Breastfeeding Station Stories (BSS)

“Ilang months na?”

 

Walang palya. Laging ito ang unang itatanong sa’yo ng kasabay mong nanay sa breastfeeding station.  Ito ang tagabukas ng masarap na kwentuhan habang busy si beybi sa pagdede.

Bukod sa tahimik at komportable, lagi akong excited sa aming trip ni Rio sa breastfeeding station ng mga malls dahil  makakilala ako ng mga breastfeeding nanays. Iba-iba ang kwento ng bawat nanay kaya maraming matutunan. Sisimulan ko ngayong mag-post ng mga Breastfeeding Station Stories o BSS ko.

Breastfeeding Station : SM Mall of Asia

Location : 2^nd floor South Wing ( Tandaan: Huwag mapagod sa paghahanap. Kapag wala ka nang mapupuntahan at natatanaw mo na ang Microtel sa malayo, tumingin sa kaliwa, makikita mo ang Mall Clinic, pumasok at sa wakas natagpuan mo rin ang Breastfeeding Station)

Paalala: Sina nanay at beybi lang ang pwede sa station. Mamasyal muna si tatay ng ilang minuto. Bawal din dito ang stroller at magpalit ng diapers ni beybi.

Isa pang paalala:  Siguraduhing tapos na ang fireworks bago pumasok sa station. Kakahinayang na marinig ang mga paputok habang nagpapadede. Sayang naman kung hindi maenjoy ni beybi.

Huling paalala: Dahil nasa isang room ang mall clinic at breastfeeding station, siguraduhing walang pasyente lalo na kung pwede itong magtransfer ng virus kay beybi. Heto ang isang review sa breastfeeding station ng SM MOA.

Pansinin ang railings sa kanan. Sa laki ng mall na ito, talagang sa dulo kung dulo lang ipinuwesto ang Breastfeeding Station!

Eto na ang ang BSS #1 ko.

Pagpasok sa kwarto, nagtaka ako sa nadatnan ko. Bakit siya nakasuot pa ng nursing cover? Mag-isa na nga siya at nasa loob pa ng breastfeeding station. Masyado namang mahiyain si Nanay.

“Ilang months na siya?”

Mag-11 months na sa April.

“Siya?”

“Hindi ko siya kasama.”

Wapak! Nagmemegapump pala si Nanay. “Iniwan ko si baby kasi maulan.”

Sandali lang naman at nakarecover na ko sa aking WOW Mali moment. Nagsimula na ang aming kwentuhan.

6 ½ months na ang beybi niya at exclusively breastfeeding sila. Back to work na siya kaya regular ang kanyang pag-pump ng milk. Masaya niyang kinuwento na maglalaan na ang office nila ng lactation room. Yehey! Nalungkot naman siya kasi nagkaroon agad ang  beybi niya ng nipple confusion noong 2 ½ months siya kaya hindi na sila nagdidirect feeding.

Hanga ako kay Nanay. Hindi kaya biro ang magpump forever lalo’t hindi na sila nagdidirect breastfeeding. Sa kabilang banda, kailangang maresolve nila ang nipple confusion. Sa tingin ko, bukod sa naririnig ko lang na iba talagang sumimot ang bata ng gatas, priceless bonding pa rin sa pagitan ng nanay at anak ang breastfeeding sessions. Kaya ang wish ko para sa bida ng aking BSS #1:  sana matanggal na ang kalituhan ni beybi at magbalik na siya sa mga dede mo.

Habang nagliligpit na si Nanay ng kanyang pumping paraphernalia, “Ano nga ulit name ng baby mo?”

“Rio,” sabi ko.

“Ang galing, Rio rin ang name ng baby ko.”

Sana sa susunod na mapadpad ako sa isang breastfeeding station, magkita kami ulit at kasama na niya si Rio Girl.

FLASHBACK FRIDAY: Farewell – Ang Pambansang Graduation Song

Ilan kayang high school batch ng dekada’80 at ’90 ang kumanta ng Farewell ni Raymond Lauchengco bilang graduation song?

Siyempre naman, isa ang batch namin d’yan. Kahit palasak ang Farewell bilang isa sa mga hit ng 80’s bagets balladeer na si Lauchengco, proud pa rin ako at ito ang aming graduation song. Kasi inareglo ito ng aming music teacher noong 4^th year na hanggang ngayon medyo nakakanta ko pa sa isip ang tono ko. Ang hindi ko lang matandaan kung nakanta namin nang maayos ito noong mismong araw ng graduation o may mga nag-iiyakan na’t hindi na makakanta nang ayos.

Bakit ba patok na graduation song ang kantang ‘to?

We used to be frightened and scared to try
Of things we don’t really understand why
We laugh for a moment and start to cry
We were crazy

Sakto!  Dumaan ang lahat sa teenage phase na ‘to di ba? Sira ulo, loka loka , kalurkey lang ang high school days.  Mapusok ka pero takot din. Feeling alam mo na lahat pero parang ang dami mo pa ring hindi alam. Ang saya lang maging confused kasi mas exciting at masaya kapag naging maliwanag na ang lahat. May iba maagang naabot ang kaliwanagan, ang iba naman medyo natagalan (dito ako kasama,hehe).

Yesterday’s a treasure, today is here
Tomorrows’ on it’s way, the sky is clear
Thank you for the mem’ries of all the laughters and tears

Sa huling linya lang ako tiyak na maraming nakakarelate. Kung may isang common na nararamdaman ang mga gagradweyt, walang iba yun kundi ang  isang feel na feel na “haaay,salamat!” sabay malalim na buntong hininga. Panalo man ang high school days mo, steady lang o masalimuot, magpapasalamat ka pa rin kasi sa wakas gradweyt ka na. Larga na ulit sa bagong mundo.

Swak na swak lang talaga ang lyrics nito sa high school life di ba? Kaya hindi ako magtataka kung meron pang mga batch na ito ang graduation song kahit na so old school na at panahon na nina Lady Gaga at Katy Perry.

Kaya para sa Batch 2012,

Farewell to you my friends
We’ll see each other again
Don’t cry ’cause it’s not the end of everything

Maligayang pagtatapos!

 

 

 

 

 

FLASHBACK FRIDAY : Paalam Encyclopedia Britannica

 

Paalam lang naman sa makakapal na encyclopedia. Sandali lang at may online application version na ‘to. Pareho lang ng pinsan nitong dictionary ang kapalaran nito. Isang klik o tap na lang, ayos na!

Napabalitang ititigil na ang pag-iimprenta ng Encyclopedia Britannica.  Nagulat ako kasi akala ko matagal nang itinigil ang pag-iimprenta’t pagbebenta nito. Mabibilang na lang sa daliri o baka wala na ngang gumagamit ng makakapal na librong ito. Google at wikipedia na ang takbuhan para sa mga gustong malaman.

Kaya heto ang mga istoryang encyclopedia ko. Anong sa’yo?
1. Lumaki kaming walang encyclopedia sa bahay.

Kahinayang nga at hindi talaga nakahiligan nina nanay at tatay ang bilhan kami ng mga libro, kasama na nga ang encyclopedia dito. Kaya naman nangangapitbahay pa talaga ko para makagamit ng encyclopedia.

Kumpleto ng lahat ng volume ang mga pinsan ko ng encyclopedia kaya menos oras na ang pag-reresearch ko sa iskul dahil dito na ko nagbababad. Kapag may assignment, papanik ako agad sa bahay nila para hagilapin ang sagot sa encyclopedia.

2.  Kapag may encyclopedia, may kaya!

Madalas nakadisplay ang mga encyclopedia sa mga platera o istante ng malalaking sala sa bahay.  ’Yan ang tingin ko noon kasi hindi birong makabili ng 32 piraso ng makakapal na libro na nandoon lahat ang kailangan mong malaman.  Pero noong nauso na nga ang digital version ng encyclopedia, low tech na ang mga pamilyang may encyclopedia na nakadisplay sa bahay.

Kay kapal na mga libro na 'to!

3. Bili na kayong encyclopedia!

Eto lang ang naalala kong librong nilalako.  Usong trabaho o sideline din noong late 80′s hanggang early 90′s ang pag-aahente ng encylopedia.  Kung ngayon mga ahente ng condo ang sumasalubong sa’yo sa mga mall, mga ahente naman ng encyclopedia ang todo sales talk noon.

4. Exit Encyclopedia, Welcome Encarta!

Unti-unting inalikabok ang malalaking libro ng encylopedia nang dumagsa ang mga cd’s at di nagtagal mga dvd’s ng Encarta. Di hamak na mas swabe kasi ang paggamit ng Encarta. Type mo lang ang topic na gusto mong aralin, ayan na kaagad sa harap ng screen ang hinahanap mo. May panahon nga noon na nagpapaunahan kami ng mga kaibigan ko para makapag-install ng updated version ng Encarta sa mga laptop namin.

o di ba dekada '90 talaga ang encarta!

Naisip ko lang, for the sake of Flashback Friday, kung nagkaroon kami ng encylopedia, buhay pa kaya ang mga ito ngayon o matagal na rin namin naidispatsa?

Hindi ko rin masabi. Kahit marami-rami rin ang mga libro ko ngayon sa bahay – nobela, maikling kwento at iba pa. hindi ko pa rin tiyak kung itatago ko ang encyclopedia. Bukod sa malaking espasyo ang kakainin nito sa bahay namin, ang impormasyong makukuha sa mga reference books, mas malaman kapag bago at updated.  Sa ngayon, makukuha mo yan sa pormang digital.

Mismong may-ari na rin ng Encyclopedia Britannica ang nagsabi “ the move is a natural part of his company’s evolution.”  Ika nga, darating at darating tayo d’yan.

Sa ngayon, hinihintay ko na ang Encyclopedia Britannica na application. Wish ko lang may FREE version ‘to.

Top Ten Pasabog

Wala nang paliguy-ligoy pa. Eto na ang  Top Ten Pasabog!
1. “Pwede ba ko magka-strong teeth parang tiger?”

Kapag tinanong mo yan kay Rio, isang matunog na “grrrrrrr” ang isasagot niya sa’yo. Paulit- ulit kami sa tanong -sagot gimik na yan hanggang pinagsawaan na niya. Kapag tinatanong mo sa kanya ‘yan ngayon, dedma na siya.

Napapansin ko nagiging mahilig si Rio sa TV ads – Nescafe Sweet and Mild (Good morning sa inyo!), Selecta (You and me sitting on a tree K-I-S-S-I-N-G), Rejoice (Gandang Pilipina, Gandang Natural). Kapag naririnig niya ang mga jingles  ng mga ‘yan, nakatitig na siya sa TV.
2.  My 1^st birthday wish :  two front teeth

Hindi na kailangang hintayin ang 1^st birthday ni Rio. Sa wakas, may ngipin na si Rio! Dalawang ngipin sa baba ang unang tumubo sa ating beybi. Ang tagal din bago lumabas ng mga ngipin niya ah!  May isang lola nga akong nakakwentuhan at very proud siya na may anim (6) na ngipin na ang apo niya at 10 months.  Ganun naman talaga, iba-iba ang development path ng mga bata.

Ngipin equals kagat dede moments.  Yes, madalas na naming struggle mag-ina ‘to. Hindi ko ito masyadong napaghandaan kaya SIGAW talaga ang naging initial reaction ko sa mga kagat ni Rio. Kaya naghanap agad ako ng mababasa para malaman anong dapat kong gawin. Tingin ko kasi mas lalo kong naagitate si Rio kapag sumisigaw ako kaya tuloy lang ang pagkagat niya.  Malaki ang naitulong ng article na ito para mag-cope ako sa mga kagat dede moments.

“pull baby TOWARD you, very close to your breast. This will make it a little hard to breathe, so baby will automatically let go to open her mouth more and uncover her nose to breathe”. Ito ang madalas na pantapat ko sa mga tiger teeth ni Rio.

3.Rio sa  zoo

Ang aga ng field trip ni Rio sa Manila Zoo. Elementary na yata ako nang unang nakatuntong sa zoo. Kaya lang, malungkot at kalunus-lunos na ang kalagayan ng Manila Zoo ngayon. Wala na si giraffe at lion. May mga tigers at monkeys pero ang papayat na ng mga ito. Si elephant naman itsurang papatayin na.

Nag-enjoy pa rin naman kami kahit konti at tamad na ang mga hayop sa zoo. Marami naman kaming nakitang iba’t ibang klaseng ibon. Sa dami nga nila, hindi naligtas si Kuya Choi na mabullseye ng poop nila.

Eto na ang mga “we were here” photos namin sa zoo with Kuya Choi.

Akala ng mga kapatid ko totoong elephant 'yan

Eto na ang totoong elephant!

4.  One lazy night in Bonifacio High Street

May kailangang gawin si Tataystrip sa Bonifacio High Street kaya sinamantala na namin ang pagkakataon para sumabit sa lakad niya. Hindi naman madalas na mararating namin ang soshal na lugar na ‘to.

Enjoy si Rio sa fountain at sa mga ilaw. Kahit sandali lang kami, parang matagal na rin sa dami ng pictures namin ni Rio sa same spot na ito.

Fountain shot with Tatay

This time with Nanay near the fountain

5. High five ba kamo? Appear tayo jan!

 Lahat naman yata ng bata dumadaan sa phase na ito. Iba high five ang moda pero madalas appear talaga ang naituturo sa mga bata.

Si Rio marunong nang makipag-appear. Hindi ko naman kinarir ang pagtuturo nito o baka hindi ko lang napansin. Basta, kakatuwa at nagrerespond si Rio kapag sinabi mong appear, with hand gesture shempre.

6. Playtime = Kalat time

It's Kalat Time!

Mabuti naman at naglalarong mag-isa ang anak mo. Tama kayo, laking ginhawa. Nakakagawa ako ng iba pa habang naglalaro siya sa crib – maglaba, magcomputer, maghugas ng plato, magtiklop ng mga damit at iba pa.

Laking trabaho rin ang playtime ni Rio. Ibang klase ang trip ng bata. Itinatapon lahat ng toys sa floor. Shempre, pupulutin ko at ibabalik ko uli sa crib. Tapon uli. Pulot uli. Walang katapusang tapon-pulot cycle ang playtime ni Rio.  At may bago siyang trip ngayon – tapakan ang mga lauran lalo na yung mga tumutunog.  Baka walang magtagal na toys dito kay Rio. Kaya may toy rotation mode kami ni Tataystrip. Naglalabas kami ng different sets of toys – papalitan na namin ang set kapag tingin namin sawa na si Rio.

Eto ang ilan sa mga favorite toys niya ngayon :

Matalino ang laruang ito! Sinasabi niya kapag mali ang pag-match mo ng vehicles. Favorite ko rin ito, sa totoo lang!

Can I take a picture of you? Rio loves his camera!

Pero ito pa rin ang favorite toy niya sa ngayon. Kasama hanggang pagtulog!

Takip ng tupperware ang favorite ni Rio!

7. Walking 101 

Simula nang binalik namin ang wooden crib niya, nawili na si Rio magpalakad-lakad dito habang gumagabay.  May hand-me-down walker din si Rio na mukhang effective sa pagbuo ng kumpyansa niya sa paglalakad.

Rio with his new toy cum walker! Another pamana from Kuya Diego,salamat!

Tataystrip’s fearless forecast : Ilang pasyal sessions lang ni Rio sa park na may malawak na damuhan kung saan siya pwedeng magpraktis, matututo na siyang maglakad.

Nanaystrip’s wish : Nakakalakad na si Rio sa kanyang 1^st birthday sa May.

Pati musical toy ginagamit ni Rio na walker. Atat na talagang maglakad ang beybi natin!
8. Party like it’s the end of the world  (ver.Rio)

Panoorin niyo na lang ang video ni Rio at maki-party party!

May kasabay pang pa-cute eyes si Rio sa video na yan.

9. Happy birthday Lola Els and Tito Josel!

Sinorpresa namin si Lola Els noong birthday niya. Pinapunta namin siya sa bahay para alagaan si Rio. Pagdating namin may dala na kaming birthday cake at pansit para sa simpleng salo-salo.  Hindi rin niya alam na tinawagan namin ang iba pa niyang mga apo para pumunta sa bahay at maki-celebrate. Sana naging masaya si Lola Els sa unang birthday niya kasama si Rio.

Lola Els with some of her apos! We loved the Mary Grace Chocolate Mousse, yummy!

Happy birthday Lola Els!

Nag-birthday din sa bahay ang peyborit tito ni Rio. Instant birthday cupcake from Sonja’s ang gimik namin para kay Tito Josel.

Blow the candle Tito Josel! My Ate Dindin's here too!

Nitong Pebrero nag-birthday din ang dalawang lolo ni Rio.  Kahit hindi na namin sila kasama, alam naming masaya sila sa pagdating ng kanilang bunsong apo lalo na’t kapangalan pa nila!

We love you Lolo Rene and  Lolo Tony!

10. A-ja! Sounds like Na-dia!

Inggit na inggit ako kapag tinatawag ni Rio si Tataystrip ng Ta-ta sabay sulyap kung nasaan ang tatay niya.  Bakit hindi pa ako matawag ni Rio ng Nanay? Minsan naman ang tawag niya sa akin de-de! Kaya nagulat kaming lahat ng sunud-sunod na sinabi ni Rio ang A-ja, A-ja! Sounds like Nadia di ba?!  Ayos!

Abangan niyo sa video ang A-ja. Hindi namin agad na-video yung maraming beses niya itong sinabi. Sayang!

 

Let the countdown begin! Two months na lang at ONE year old na si Rio.  At para sa huling dalawang buwan bago siya mag-ONE,  naisipan kong baguhin ang pasabog series ni Rio.  Pwedeng pipili na lang kami ni Tataystrip ng pinakabonggang pasabog for the month o magsimula na kaming magflashback sa napakabilis na one year journey ni Rio. Kung anuman ang 11^th at 12^th month pasabog ni Rio, yun ang kailangan niyong abangan.  Sumususpense lang, hehe.

Eto ang photoshoot ni Tataystrip para sa 10^th month ni Rio

Rio at 10 months in his Don Rio pose!

 

Bonus Rio Videos. Enjoy!

Ibang klase ka Rio! Nakukuha mo pang humagikgik e nabukulan ka na nga!

Another bungisngis video! Hinahagis at sinasalong diaper ang super nakapagpatawa sa bata, hehe.

 

FLASHBACK FRIDAY : Batang MARIE (Biskwit Pinoy!)

100 years na raw ang Oreo biscuits ngayong 2012.  Hindi ko masabing “Weh ‘no ngayon?” kasi enjoy naman talagang kainin ang Oreo.  Partida at hindi ko pa nasusubukang i-dunk ang biskwit sa gatas e sarap na sarap na ko.  Paano pa kung partneran ko ng masarap at masustansyang gatas ang Oreo, baka maadik akong bigla.

** Dito sa Pilipinas, ang Oreo commercial, laging mag-ama ang star. Gusto ko ang video sa taas, star ang mga nanay!

Sakto naman sa sentenaryo ng Oreo ang pagkahumaling ni Rio sa Marie biskwit. Mula nang nags0s0lids na si Rio, naghanap na kaming mag-asawa ng Marie. Hindi kami makatiyempo sa mga grocery o kahit tindahan dito sa amin wala na talagang nagtitinda ng Marie. Hanggang naka-jackpot kami sa isang branch ng Save More! Milky Marie nga lang ang pangalan nito pero pasado na sa itsura ( red label/packaging) at hawig na rin ang lasa sa original, mas angat nga lang ang pagka-Milky nito.

Milky Marie version 2012

Bakit ba kami atat sa Marie? Laking Marie o mga batang Marie kasi kaming mag-asawa. Siyempre hindi ko naman matatandaan na pinapakain ako ng Marie nang sing-edad ako ni Rio.  Ang tiyak ko, patok na patok ang Marie sa sari-sari store namin noon.  Suki nito ang mga nanay para pang-meryenda sa mga beybi nila, mga batang nagugutom pagkatapos ang nakakapagod na paglalaro sa hapon o kaya ibabaon sa eskwela at ako na bantay ng tindahan!  At base na rin sa marami-raming naglike ng photo ng Marie na ipinost ko sa facebook, maraming kaedaran ko ang nakakamiss dito at malamang mga laking Marie din tulad ko.

Bukod kasi sa malasa ang Marie, sa pagkakatanda ko, ito ang pinakamurang biskwit sa tindahan namin noon.  Naabutan kong P0.25 sentimo kada balot ang bentahan nito. Kaya madalas apat ang binibili ng mga suki namin para saktong piso.

Hindi lang pinapapakpak ang Marie ng mga bata, ginagamit din ito sa pagluluto. Para sa tatay ko, kulang ang afritadang hipon kung walang Marie at isang bote ng 7-up. Pampalapot ng sarsa ang Marie, kung para saan ang 7-up yun ang hindi ko na matandaan.

Paubos na ang stock namin ng Milky Marie.  Araw-araw ba bamang upakan ni Rio na meryenda, talagang mabilis na mauubos.  Sana lang meron pang stock nito sa Save More para makabili na ako ng  1 month supply.

Isa na lang ang gusto kong malaman :  Anong kumpanya kaya ang nagmamanufacture ng Milky Marie? Wala kasing nakasulat sa packaging e.  ‘Yan ang aking tutuklasin. Abangan.

FLASHBACK FRIDAY : My 7th Birthday Party (Inspirasyon para sa 1st birthday ni Rio)

Tama ang basa mo, MY party talaga ang nakasulat sa title ng post na ‘to.  Ngayong linggo kasi nagsimula na naming pag-isipan kung paano i-celebrate ang 1st birthday ni Rio sa darating na May.  Surf ako nang surf sa internet ng mga kung anu-anong party ideas at themes pero ang laging panira ng events planner/coordinator mode ko ay ang BUDGET na kailangan. As in zebrang daming gastos ang magpaparty!

Kaya napagtripan kong balikan kung paano nga ba kami mag-celebrate ng party noon. Ano nga ba ang  Omarts-style na birthday party? Malay natin, magdulot ng kaliwanagan ang Flashback Friday trip na ‘to at finally makapagsimula na kaming magplano para sa 1st birthday party ni Rio.

Wala na yatang nakakaalala ng 1st birthday party ko. O kung meron man, tamad na ko magtanong. Kaya ang babalikan ko na lang ay ang one and only time na nagkaroon ako ng birthday party — noong  7 years old ako. Tapos nito, taun-taon may papansit o cake na lang  kapag birthday ko.

Ganito noon kapag sinabing birthday party sa Omarts.

1. Saan nagpaparty? Sa loob ng bahay o kaya sa looban.

Hindi pareho ngayon, wala pa yata sa uso noon ang mag-party sa kalsada mismo. May mga new generation Omarts babies na rin ngayon na sa Jollibee o McDo na rin nagpapaparty.  Basta ako, sa bahay ng Lola ko sa looban ginanap ang 7th birthday party ko.

Birthday party in da haws! Basta may lobo at cake, party party na!

2. Sinu-sino ang imbitado? Mga kapitbahay at kamag-anak lang.

Hindi pareho ngayon, madalas humahaba ang guest list dahil sa mga kaklase ng anak o kaya mga anak ng kaklase/kaibigan ng mga magulang.  Mala-family reunion noon kapag birthday party. Ngayon, may mga kamag-anak pa rin naman sa mga birthday parties na naattendan ko pero mas marami na ang friends ng mga magulang.

mga pinsan ang bisita

3. Anu-ano ang handa o putahe? Pansit o spaghetti, cake, hotdog w/ marshmallows on sticks na nakatusok sa repolyo, fried chicken, ice cream, solb na!  Madami na nga ang handa kapag ganyan e.

Hindi pareho ngayon, buffet mode o talagang pa-cater ang moda kung hindi man fastfood menu ang nakahanda. May mga additional gastos pa na  ice cream at candies all you can  na gimik ngayon sa mga birthday parties.

Ang aking 7th birthday cake from Lolo and Lola

4.  May games ba? Oo naman. Trip to Jerusalem, pabilisang uminom ng softdrinks, pabitin at iba pa.

Hindi pareho ngayon, bukod sa games ay sangkatutak na ang pakulo – may magicians, clowns, pantomimes at iba pa. May mga dagdag gimik  na rin para sa mga kids tulad ng face painting, balloon making, photobooth at marami pang iba.

Partner-partner na sa pag-ubos ng softdrinks!

Chalk at pinto lang ang katapat may game na! Draw the cat's tail!

Ang tanda ko Math drill ang game na 'to. Unahan mag-solve ng addition, subtraction, multiplication, division questions. Geeky game!

5. Anong souvenir o token para sa mga guests?  Lobo at pabalot ng handang cake. 

Hindi pareho ngayon, kailangan meron pang token sa mga bisita. Madalas binibagay ang souvenir sa theme ng party.

Tiyak may mag-uuwi ng mga lobong yan pagkatapos ng party!

Sintensyahan na ang cake na yan para makapag-uwi na ang mga bisita at makapagdistribute na ng mga slices sa mga kapitbahay

 

O di ba, simple lang ang Omarts-style birthday party pero happy pa rin ang lahat lalo na ang mga kids.

At yan ang inspirasyon ko sa 1st birthday party ni Rio. Gawing simple pero dapat tiyaking masaya ang lahat ng pupunta.

FLASHBACK FRIDAY : Cyndi Lauper ( Para sa mga manonood ng concert niya sa March)

Kung batang 80’s ka, tiyak kilala mo si Cyndi Lauper.  Kayang-kaya mo ring kantahin ang mga hits niyang “Time after Time” at sabayan pa ng sayaw ang “Girls Just Wanna Have Fun.” Medyo hardcore fan ka na kung nag-ala Cyndi Lauper ang hairdo mo o in short kinarir mo ang kanyang “loka-loka look.”

 

 

Cyndi vs Madonna

 

Rivalry kung rivalry silang dalawa noong dekada ’80. Parang Nora vs Vilma ng Pinoy showbiz ang dating ng rivalry nila sa akin. Kung may Material Girl si Madonna, may Money Changes Everything naman si Cyndi. Kung slow, senti at love mode ka naman, pumili ka sa Crazy for You ni Madonna o Time after Time ni Cyndi.

 

Walang dudang mas maraming hits si Madonna kumpara kay Cyndi. Pero hindi rin naman pahuhuli ang mga hit songs ni Cyndi tulad nga ng Girls Just Wanna Have Fun, Money Changes Everything, She Bop, at Time After Time. Tumatak din ang mga kantang ito kaya naman hanggang ngayon may mga bagong singer pa rin ang nagko-cover ng mga kanta ng pop music icon (tulad ni Miley Cyrus – Girls Just Wanna Have Fun).

 

Sa pagkakaalala ko, mas Madonna ang mode ko nang bata ako pero bet ko rin ang mga kanta ni Cyndi Lauper.  At hindi ko lang matandaan kung sa school o sa piyesta sa amin sinayaw ko ang isa sa mga kanta niya.

 

Super love ko pa rin si Cyndi kahit noong nasa kolehiyo na ako. Lagi kong rekwes sa kaibigan kong gitarista ang Time After Time at kahit di kagandahan ang boses ko, go lang ako nang go. Natuwa rin ako noong napanood ko si Cyndi na kinanta yung Strawberry Fields Forever sa isang tribute para kay John Lennon noong 2001.

 

 

 

Cyndi Lauper Live in Manila sa March 17, 2012

 

Sugod na mga batang dekada ’80 sa Smart Araneta Coliseum sa darating na March 17! Darating uli si Cyndi Lauper sa Manila para mag-concert dito                ( dumalaw na pala siya sa Pinas, 23 years ago).

 

Cyndi at the Big Dome this March

 

May kamahalan nga lang ang presyo ng tiket kaya para sa mga dukhang tulad ko, maging masaya na lang sa mga youtube videos ni Cyndi Lauper. At least sa mga video na yun, fresh na fresh pa rin ang trademark “loka-loka look” ni Cyndi Lauper – lampaso ang kaweirduhan nina Lady Gaga at Katy Perry!

 

 

 

Pahabol lalo na sa mga fans ni Cyndi Lauper na mga nanay na ngayon. Basahin ninyo ang article na ito ni Ricky Lo. Happy and proud nanay din pala ang loka-lokang si Cyndi!

 

Nueve Suave Pasabog

Hala! Ilang araw na lang at Marso na pero ngayon lang ako makakapagpost ng Nueve  Suave Pasabog ni Rio. Madalas kasi ang bed weather nitong mga nakaraang araw. Naks, nagdahilan pa. Eniwey, eto na ang mga pasabog ng aming growing baby boy, enjoy!

1. Rio in da haws

Malaki ang hirap ni Tita Liza  sa aming mag-ina.  Kaya sakto lang na sa ispesyal na araw niya namin isabay ang unang tuntong ni rio sa Barrio San Jose. Asa tummy ko pa lang si Rio, inaalagaan na niya kaming dalawa. Substitute nurse siya ng tatay ni Rio sa araw-araw na pagturok sa akin ng  Heparin.  Tita Liza, happy 44 th birthday sa’yo! We love you!

Happy birthday Lola este Tita Liza!

Nakilala na rin ni Rio ang mga batang looban sa kanyang unang dalaw.  Parang gustong sabihin ni Rio : “Hintayin niyo ko maglakad, maghahabulan tayo sa looban!”

Big girls na sina Cyronne at Charisse

Mr. Pogi na si Popoy

2.  Babay

At marunong na nga mag-babay si Rio. Kapag lalabas kami ng bahay, excited na siya at todo babay na kay Tatay. Tingin ko, bukod sa makulit  talaga ako sa kakaturo sa kanya, natuto siyang mag-babay  dahil mas dumalas na rin ang paglalayas niya. Meron na siyang konsepto ng pag-alis ng bahay. Kaya madali na lang niyang napagdudugtong na pagkatapos magbihis at magsapatos, ang pagbabay na ang kasunod – laboy na!

Tatay and Rio in one of our unplanned lakwatsas

3. Rio’s 1^st  train ride

Salamat at may reserved seats para sa mga pasaherong may dalang bata sa LRT-1 ( Baclaran-Roosevelt). Walang hassle ang pagsakay namin sa tren – lagi kaming nakakaupo kahit na minsan siksikan pa rin.

Picture muna while waiting for the train

Keeping Rio warm in our pouch ( Going home train ride )

Nakasakay na rin kami sa MRT (Taft Station-North Ave) noong nagpunta kami sa Grand Baby Fair sa Megamall.  Medyo mahirap ang may kasamang bata sa MRT kahit pa may nakalaan para sa mga babae at senior citizens. Mas gusto ko yung sistema sa LRT 1 na may ilang seats talaga na nakalaan para sa mga pasaherong buntis, senior citizen at may dalang bata.

Rio in MRT

Sanay na si Rio na sumakaya sa tren. Noong una, nagugulat pa siya sa warning buzzer ng pintuan kapag magsasara na. Ilang sakay pa, nasanay na rin siya. Ginugulo na niya ang mga katabi naming lolo, lola , preggy mom o batang karga ng nanay.

4. Ate and Tatay

 

May dalawang salitang medyo malinaw nang nasasabi ni Rio. Ate at Tatay.  Magiliw na siya kay Ate Dindin                     ( pamangkin ko) kaya kapag nagrerekwes kaming sabihin niyang Ate sinusunod naman niya kami. Kaya lang parang TV patrol ni Kabayan Noli de Castro ang delivery niya. Isang mahabang A—- after 2-3 seconds pa ang kasunod na –te! Ayos!

Kainggit talaga at nasasabi na ni Rio ang Ta—ta with matching sulyap kung saan man nakapwesto si Tataystrip. Nakuha ko yun sa tiyaga. Hulaan niyo ang paminsan-minsang tawag ni Rio sa akin. Tama ! De-de!

5. Rio’s favorite tambayan  

Si Tataystrip ang nakaisip ibalik ang wooden crib.  Mas makakapagpraktis daw dito si Rio gumabay kasi makakahawak siya sa mga kahoy kaysa dun sa playard niya. At matapos ang ilang araw o linggo, expert na si Rio at na-explore na niya ang wooden crib. Eto na ang kanyang paboritong tambayan. Masaya ako hindi lang dahil nakakagabay na si Rio    ( prelude to walking daw),  happy dahil nailalapag ko siya sa crib para makagawa ng iba pang mga bagay sa bahay.

japorms pa habang tambay pogi sa crib

lately lang nadiscover ni Rio ang"ibalik niyo ko sa Pilipinas"sitting position na ito

6. Give it to nanay/ tatay

 

Pinapraktis pa ito ni Rio.  Makailang beses pa lang namin sinubukang magpaabot kay Rio. Minsan inaabot niya, pero mas madalas pang deadma ang moda niya. Lalo na kapag hawak ni Rio ang remote control ng TV. Pahirapan ang pagkuha nito sa kanya. Magugulat  na lang kami nasa screen na si Ely Soriano ng Ang Dating Daan! Amen!

 

7. Ang Paksiw Bow!

 

Ito talaga ang tunay na pasabog as in mabahong pasabog ni Rio! First time namin naexperience na magkadiarrhea si Rio. Hindi naman malala kaya pinakain lang namin siya ng saging, tinapay at peras. Iwas muna kami sa papaya. At ano naman ang sanhi nito ? Paksiw na pata lang naman ang kinain niya bago ang masangsang na pangyayaring ito. Sarap na sarap pa naman si Rio at first time niyang kumain ng mashed meat.

Mukhang hindi pa ubra ang putaheng vinegar ang main ingredient. Okay, paksiw can wait.

 

8. Rio’s  First long trip : It’s more fun in Vigan!

Yes! Sa Ilocos Sur nag-celebrate si Rio ng kanyang 9^th month.  Sakto sa 90^th birthday party ni Lolo Inciong.

9 month old baby Rio & 90 year old Lolo Inciong

Swabe lang ang long trip ni Rio.  Gabi kami bumiyahe kaya sabay lang sa tulog ni Rio. Gumigising lang siya kapag gutom at pagkatapos dumede ng baby, tulog na ulit. Nagising na lang siya, nasa Ilocos na kami! Winner!

Our "We Were Here" photo-op @ Baluarte

@ Crisologo Street in Vigan

Tataystrip chasing the light in Narvacan Grotto. My favorite shot!

More of Tataystrip’s sunset shots here.

In action.

Take a peek of Tataystrip’s infrared shots here.

Nasubukan na ni Tatay at Nanay ibyahe nang mahaba si Rio. Lagot!   Ang wish namin : more long trips this year.

 

9. Rio’s 1st dagat adventure

Sinigurado ng mga taga-Ilocos na hindi aalis si Rio nang hindi nakakalublob sa dagat.  Nag-enjoy nang bonggang-bongga si Rio. Walang katiting na takot o iyak si Rio habang dahan-dahan na pinapaexperience sa kanya ni Ninang AL ang tubig dagat. Pero siyempre, sandali lang namin pinatikim si Rio ng dagat  at baka ubuhin na siya. Di bale Rio, marami pang next time.!

Enjoy sa dagat ang bata!

Rio with Ninang and his Kuyas

Hanggang sa March para sa Top Ten Pasabog ni Rio.

Note: Nakakapressure na at 2 buwan na lang, ONE year old na si Rio. Party, Party na!!!!

Heto pala ang photoshoot ni Tataystrip for Rio’s 9th month! Walang cake this month, I Love Vigan shirt na lang ang kapalit. Hehe.

Our growing baby with his I Love Vigan shirt.

Shempre hindi mawawala ang Nanay and Rio monthly shot